close
تبلیغات در اینترنت
ماه عسل با ماه خدا چه می‌کند؟

پنل کاربری

ورو به سایت

نام کاربری :
رمز عبور :
  • فراموشی رمز ورود
  • عضویت
  • جستجوگر

    موضوعات

  • اخبار
  • همایش های علیخانی 10
  • معرفی برنامه های علیخانی 109
  • مصاحبه های علیخانی 43
  • بیوگرافی کامل احسان علیخانی 1
  • اطلاعیه های سایت 50
  • احسان علیخانی در فیس بوک 30
  • مطالب اختصاصی سایت 17
  • متن های خبر 70
  • درباره ماه عسل 81
  • دیگر مطالب 139
  • عکس ها
  • عکسهای برنامه ماه عسل 90 7
  • عکسهای برنامه ماه عسل 92 235
  • عکسهای برنامه ماه عسل 93 232
  • عکسهای ماه عسل قدیم 4
  • عکسهای برنامه پشت صحنه 2
  • عکسهای برنامه بهارنارنج 12
  • عکسهای برنامه های عید 33
  • عکسهای همایش ها 119
  • عکسهای برنامه های دیگر 232
  • عکسهای جام ستارگان 22
  • عکسهای علیخانی در کنسرت ها 31
  • عکسهای علیخانی در مجلات 26
  • عکسهای شخصی علیخانی 87
  • عکسهای آتلیه ای علیخانی 17
  • عکسهای قدیمی 16
  • پوسترهای علیخانی 50
  • سکانس های برتر 9
  • طراحی های کاربران 7
  • عکسهای اینستاگرام 1
  • عکسهای اختصاصی سایت 36
  • دانلودها
  • دانلود ماه عسل 88 3
  • دانلود ماه عسل 90 4
  • دانلود ماه عسل 92 71
  • دانلود ماه عسل 93 76
  • دانلود دیگر ماه عسل ها 8
  • دانلود کامل برنامه بهارنارنج 13
  • دانلود برنامه های عید 8
  • دانلود دیگر برنامه ها 34
  • دانلود کلیپ کاربران 15
  • دانلود تیتراژهای ماه عسل 9
  • دانلود موزیک ویدئوهای ماه عسل 11
  • دانلود آهنگهای مربوط دیگر 17
  • دانلود موزیک ویدئوهای دیگر 10
  • کدهای اختصاصی

    آخرین ارسالی های انجمن



    نقد اساسی متوجه بنیان این برنامه است که شیوه‌اش، همان شیوه صفحات حوادث روزنامه‌ها است... «ماه عسل» دقیقاً شبیه فیلم‌هایی است که ضعف ساختاری اش را هر منتقدی می‌فهمد اما التهاب داستان و درآوردن اشک و آه کاراکترها، مخاطب عام را در فضایی می‌برد که نه تنها این ضعف‌های فاحش را نبیند، بلکه به شدت از اثر دفاع کند.
    متن کامل در ادامه مطلب...
    با تشکر از رعنای عزیز خبرنگار خوب کافه 



    «ماه عسل» در شرایطی به روال ماه رمضان سال‌های گذشته پیش می‌رود و با همان مشی از یک ایده تکراری برای نگه داشتن مخاطبانش بهره می‌برد که بقای این برنامه انعطاف عمل حداقلی عوامل این برنامه را برای تغییر فضایش را نیز گرفته است. با این اوصاف باید پرسید که آیا با این رویکرد قرار است سال‌ها شاهد چنین برنامه‌ای باشیم؟ عکس‌العملهای عوامل این برنامه نشان می‌دهد که پاسخ مثبت است.

     

    اولین بار که شبکه سوم سیما به عنوان شبکه جوان سراغ طراحی یک برنامه متفاوت مناسبتی رفت، کوله پشتی با اجرای تازه فرزاد حسنی بود که تابستان‌ها روی آنتن می‌رفت تا آنجا که این تاک شو در برنامه‌ای با حضور سردار رادان به جنجال کشیده شد و حسنی از این مجموعه حذف شد و از همین جا بود که احسان علیخانی به چشم آمد.

     

    اما برنامه «ماه عسل» با اجرای او، نقطه اوج علیخانی بوده است؛ برنامه‌ای که ظاهراً میهمان معمولی دارد و از چهره‌ها نیستند - هرچند بعضاً چهره‌ها نیز میانشان قرار داشتند- اما در واقع هرکدام به عنوان بخشی از یک اتفاق یا حادثه هستند و قرار است مخاطب با این حوادث آشنا شود و حس کند آنقدرها هم وضعیت بدی ندارد و از او بسیاری وضعیت بدتری دارند و به همین دلیل شکرگزار باشد؛ رویکردی که موافقین و مخالفانی دارد. 

     

    مخالفانی که می‌گویند این ترویج کنار آمدن با دشواری است و موافقینی که می‌گویند دعوت‌شدگان از بدبختی عبور کرده‌اند اما در مقابل این پاسخ وجود دارد که چرا موارد همه شبیه به هم و تکراری شده است؟! پاسخ خوردن کفگیر این برنامه به ته دیگ است.

     

    این برنامه سال به سال بیشتر تامین شد تا آنکه امسال دکور برنامه که شبیه جعبه جواهر یا صدف طراحی و ساخته شده از 1700 کیلوگرم آهن است، نشان داد احتمالاً منابع مالی این برنامه بیش از سال‌های پیشین نیز بوده اما با وجود گذر از دکورهای کلیشه‌ای، فضای این برنامه که به کلیشه‌ای مملو از سوژه‌های تکراری و شعارزدگی با همان رویکرد مورد اشاره تبدیل شده و نه تنها اراده‌ای برای تغییرش نیز وجود ندارد، بلکه اصرار بر استمرار این وضعیت وجود دارد. 

     

    علیخانی در پاسخ به اين که چرا برنامه با تغييرات بسيار کم نسبت به سري هاي قبل روي آنتن رفته است، گفته است: «ماه عسل يک برنامه برند است و بينندگان ما را با يک شاکله نسبتا ثابت پذيرفته‌اند و برنامه برايشان با ويژگي‌هاي مشخصي تعريف شده است. تغيير آن ريسک‌پذيري بالاتري دارد تا حفظ اين ثبات. ضمن اينکه خود برنامه بستري است براي اين که سوژه هاي مختلفي در آن اتفاق بيافتد. اين برنامه فضايي کلي در ذهن مخاطب ايجاد کرده است که دستکاري آن ريسک دارد.»

     

    در این میان گزارش تازه شرق مبنی بر اینکه میهمانان برنده جوایز چندصدمیلیونی این برنامه که عملاً برنده شدنشان به واسطه لطف خدا قلمداد شد و به این جوایز به اشتباه جنبه قدسی و معنوی داد، برندگان جوایز طرف‌های قرارداد مشهور تلویزیون هستند و این برنامه یک عقبه اینچنینی داشته، بیشترین نگاه‌ها را نسبت به این برنامه تغییر داد؛ مرد سرایداری از کرج که برنده «لکسوس» 260میلیون تومانی شده بود، نوجوانی از سلماس که برنده «بنز» 300 میلیون تومانی شده بود و نوجوان تبریزی که برنده 110میلیون تومان جایزه نقدی شده بود.

     

    کاظم اسفندیاری میهمان اول برنامه «ماه عسل» همان برنده خودرو «لکسوس»260میلیونی یکی از شرکت های تولید و توزیع کننده آبمیوه است. میهمان دوم این برنامه مهدی تاج بخش که با پدرش در برنامه «ماه عسل» حضور یافت، همان برنده خودرو 300میلیون تومانی بنز از سوی یکی از شرکت های تولید و توزیع کننده برنج و چای است و برنده سوم یعنی ابوالفضل حیدری که به جای او برادرش در برنامه «ماه عسل» حضور یافت، برنده جایزه 110میلیون تومانی یکی از شرکت های تولید کننده برنج است. 

     

    حضور برندگان مسابقات قرعه کشی این سه شرکت در برنامه «ماه عسل» که مدعی اجرای برنامه هایی با تم مذهبی در ساعات افطار در ماه مبارک رمضان است در حالی است که این سه شرکت آگهی های تبلیغاتی به صورت مجزا و برخی به صورت برنامه زنده در شبکه سوم سیما داشته اند.

     

    با این حال شاید این موضوع نیز قابل دفاع باشد و بعید نیست علیخانی با همان جسارتش که بسیاری از اوقات بیش از حد طبیعی است، عنوان کند بالاخره باید یک تعداد برنده می‌آوردیم و اینها را آوردیم یا اساساً منکر این موضوع شود و زیر بارش نرود. نقد اساسی شاید هیچ کدام از اینها نباشد، بلکه نقد اساسی متوجه بنیان این برنامه است که شیوه‌اش، همان شیوه صفحات حوادث برخی روزنامه‌ها است که ممکن است هرکدام از ما دوره‌ای مشتری ثابت شان بوده باشیم.

     

    این برنامه در ماهی که باید مظهر شادی باشد، در لحظات افطار که باید برای یک روز جهاد با نفس و عبور موفق از این عرصه خوشحال بود، جزو اندوه چه در پی دارد و مجری نیز جز این، چه برنامه‌ دیگری ریخته است؟ «ماه عسل» دقیقاً شبیه فیلم‌هایی است که ضعف ساختاری اش را هر منتقدی می‌فهمد اما التهاب داستان و درآوردن اشک و آه کاراکترها، مخاطب عام را در فضایی می‌برد که نه تنها این ضعف‌های فاحش را نبیند، بلکه به شدت از اثر دفاع کند.

     

    ماه عسل با همین رویکرد با همین رویکرد سرپا مانده است و تاکید دارد: «شما گریه می‌خواهید، ما هم تقدیم‌تان می‌کنیم!» بدترین صحنه‌ها وقتی است که شخصی با گریه یا بغض یا ناراحتی شدید درباره گذشته‌ و وضعیت کنونی‌اش سخن می‌گوید و مجری برنامه خنده‌هایی می‌کند که روح هر بیننده‌ای را می‌آزارد و این ذهنیت را تقویت می‌کند که سرنوشت این آدم‌ها اهمیتی برای مجری برنامه ندارد و تنها هدف جذب مخاطب با وسیله کردن این طیف از مردمانمان است! اگر تجدیدنظری صورت نپذیرید، حق نداریم که بپذیریم واقعاً چنین فضای بدی در عقبه این برنامه وجود دارد و این خنده‌ها در مقابل وضعیت ملتهب دیگر، یکی از نشانه‌هایش است؟

    برچسب ها

    ارسال نظر

    نام
    ایمیل (منتشر نمی‌شود) (لازم)
    وبسایت
    :):(;):D;)):X:?:P:*=((:O@};-:B/:):S
    نظر خصوصی
    مشخصات شما ذخیره شود ؟[حذف مشخصات] [شکلک ها]
    کد امنیتی

    نظرات ارسال شده


    1. حمیده ترابی : سلام.....
      فکر نمیکنم کسی منکر این باشد که انسان هر لحظه نیاز به تلنگر دارد چون انسان فراموش کار است بسیار. مغرور می شود بسیار کم می آورد در تنگناها بفرض که ماه عسل برنامه تبلیغی کلیشه ای و ترحمی باشد اما تنها حضور خانمی که در چاه بود ادعای این است که خداوند عده ای را چنین تقدیر نوشت تا آنجا که راه را گم کردیم بدانیم خدا خدا خدا........ واین برنامه با تمام وجود این کار را با اخلاص می کند. خدا خیرشان دهد.


    1. فرزانه ارزاقی : ماه خدا یعنی ماه خلوت کردن ماه بزرگ شدن بزرگ دیدن یه کوچولو خوب تر شدن، ببینیم بعد با خودمون خلوت کنیم ببینیم تو دنیا با این همه رنگ بین این همه بنده تعجب برانگیز خدا چند چندیم ؟؟کجای دنیا وایسادیم اندازه اونا هستیم بهتریم یا باید بهتر بشیم اصلا حواسمون به خودمون هست هیچ کدوم از برنامه های ماه مبارک به این خوبی مارو به یاد خودمون نمیندازه حالا یکی به من بگه واقعا ماه عسل با ماه خدا چه کرده؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟


    1. فرزانه ارزاقی : درباره نقد بی رحمانه ای که نمیدونم چه کسی نویسندش بوده میگم من سه یا چهارساله این برنامه رونگاه میکنم و مخاطب تازه وارد این برنامه نیستم البته سال هایی که با اجرای اقای جوهر چی و علی ضیا بود پیگیری نمیکردم اغلب منتقد ها به غمناک بودن برنامه اشاره دارن و جالب اینکه هر کسی میخواد با این برنامه مخالفت کنه اینو میگه و وقتی ازش میخوای که دو تا قسمت مثال بزنه نمیتونه و صرفا با خواندن حرف های دیگران یه چیزی میگه اما سوال من اینجاست ایا افرادی شغلشون باربری در بازار بود صحنه ی غمناکی درست کردن این که کسی با شرافت برای بچه هاش کار میکنه غمگینه یا برنامه ای که خانم هایی که الزایمر داشتن رو دیدیم این شکلی که اون اقا از خانمش مراقبت میکرد غم داشت؟؟ به نظرم باید از محبت و گذشتی که اون اقا داشت ذوق میکردیم ماجرای سولمازو احسان غیر از جذابیت حیرت نهایت عشق از خود گذشتگی و فداکاری چی داشت؟؟ واقعا کسی به حال سولماز گریه کرد؟؟ اونا کاملا حالشون خوب بود خیلی خوب . یادمون میره گاهی مادرامون تا کجای دنیا حاضرن باهامون بیان و کنارمون باشن اما قسمتی که مادرایی اومدن که برای جمع و جور کردن زندگیاشون مثل یه مرد کار کرده بودن باید یادمون مینداخت که کیا کنارمونن و حواسمون نیست چقدر میشه تو زندگی محکم بود و برای زندگی جنگید ما طلاق اطرافمون ندیدیم چقدر ادما بودن که بعد طلاق گفتن اگه میدونستیم بعدشو این کارو نمیکردیم بد نیست که اینده یه سری کارارو از زبون اونایی که انجامش دادن بشنویم اغلب واقعیت ها تلخه ولی نمیشه ازش فرار کرد اون ادمایی که از بجه معلول از بچه بی سرپرست از بچه کور و کر ولال مراقبت میکنن خیلی بزرگن خیلی بزرگ چرا به قد قواره اونا نگاه نمیکنیم که چقدر در برابرشون ما کوتاهیم چه بنده های عجیبی داره خدا چرا اینقدر بزرگن اونا ؟؟ فقط پول اونارو بزرگ کرده؟؟ پس چرا اینهمه پول دار میشناسیم که ایجوری نیستن؟؟ چرا کسی ذوقی که تو صورت بابک کوچک بودو ندید؟؟ اما برنامه های سال های پیش : حسین و خانمش که سرطان داشت یا ثمره با اون همه انرژی من از خودم یه سوال میپرسم چه جوری میشه یه ادم اینقدر مقاوم باشه پس چرا من خیلی زود کم میارم جلوی درس جلوی کنکور (چون اخیرا درگیرش بودم میگم)چیزایی که انقدرا در برابر زندگی بزرگ نیستن و کلی قصه های دیگه... نمیگم همشون غم نداره اما بیش از گریه کردن باید فکر کرد تا بتونی خیلی از اشتباهات مهمونارو تو انجام ندی خیلی از فداکاریاشون تلاشاشونو یاد بگیری توکلتو زیاد کنی تا بتونی مثل خیلی از مهمونا با یه اطمینان خاص حرف بزنی باید برای هدفات تلاش کنی به خاطر زندگی خودت و ادمایی که برات مهمن نباید جا بزنی چون اونایی که جا نزدنو میبینی که موفقن اگه فکر کنی میبینی که میشه یه جور دیگه به زندگی نگاه کرد ماها باید قدمون بلند بشه اما درباره برنامه کسانی که جایزه برده بودن من یه چیزو فهمیدم چرا من فلان جایزه رو برنده نشدم؟؟ چون ابوالفضل با شرایطش بیشتر به اون نیاز داشت و خدا چقدر خوب میدونه هر چیزیو کجا قرار بده .قرار ماه عسلیا اینه که نتیجه گیری نکنن ولی تو صیه من اینه که به جای نقد غیر منصفانه یا گریه بدون فکر بیشتر تامل کنیم


    1. فرزانه ارزاقی : درباره نقد بی رحمانه ای که نمیدونم چه کسی نویسندش بوده میگم من سه یا چهارساله این برنامه رونگاه میکنم و مخاطب تازه وارد این برنامه نیستم البته سال هایی که با اجرای اقای جوهر چی و علی ضیا بود پیگیری نمیکردم اغلب منتقد ها به غمناک بودن برنامه اشاره دارن و جالب اینکه هر کسی میخواد با این برنامه مخالفت کنه اینو میگه و وقتی ازش میخوای که دو تا قسمت مثال بزنه نمیتونه و صرفا با خواندن حرف های دیگران یه چیزی میگه اما سوال من اینجاست ایا افرادی شغلشون باربری در بازار بود صحنه ی غمناکی درست کردن این که کسی با شرافت برای بچه هاش کار میکنه غمگینه یا برنامه ای که خانم هایی که الزایمر داشتن رو دیدیم این شکلی که اون اقا از خانمش مراقبت میکرد غم داشت؟؟ به نظرم باید از محبت و گذشتی که اون اقا داشت ذوق میکردیم ماجرای سولمازو احسان غیر از جذابیت حیرت نهایت عشق از خود گذشتگی و فداکاری چی داشت؟؟ واقعا کسی به حال سولماز گریه کرد؟؟ اونا کاملا حالشون خوب بود خیلی خوب . یادمون میره گاهی مادرامون تا کجای دنیا حاضرن باهامون بیان و کنارمون باشن اما قسمتی که مادرایی اومدن که برای جمع و جور کردن زندگیاشون مثل یه مرد کار کرده بودن باید یادمون مینداخت که کیا کنارمونن و حواسمون نیست چقدر میشه تو زندگی محکم بود و برای زندگی جنگید ما طلاق اطرافمون ندیدیم چقدر ادما بودن که بعد طلاق گفتن اگه میدونستیم بعدشو این کارو نمیکردیم بد نیست که اینده یه سری کارارو از زبون اونایی که انجامش دادن بشنویم اغلب واقعیت ها تلخه ولی نمیشه ازش فرار کرد اون ادمایی که از بجه معلول از بچه بی سرپرست از بچه کور و کر ولال مراقبت میکنن خیلی بزرگن خیلی بزرگ چرا به قد قواره اونا نگاه نمیکنیم که چقدر در برابرشون ما کوتاهیم چه بنده های عجیبی داره خدا چرا اینقدر بزرگن اونا ؟؟ فقط پول اونارو بزرگ کرده؟؟ پس چرا اینهمه پول دار میشناسیم که ایجوری نیستن؟؟ چرا کسی ذوقی که تو صورت بابک کوچک بودو ندید؟؟ اما برنامه های سال های پیش : حسین و خانمش که سرطان داشت یا ثمره با اون همه انرژی من از خودم یه سوال میپرسم چه جوری میشه یه ادم اینقدر مقاوم باشه پس چرا من خیلی زود کم میارم جلوی درس جلوی کنکور (چون اخیرا درگیرش بودم میگم)چیزایی که انقدرا در برابر زندگی بزرگ نیستن و کلی قصه های دیگه... نمیگم همشون غم نداره اما بیش از گریه کردن باید فکر کرد تا بتونی خیلی از اشتباهات مهمونارو تو انجام ندی خیلی از فداکاریاشون تلاشاشونو یاد بگیری توکلتو زیاد کنی تا بتونی مثل خیلی از مهمونا با یه اطمینان خاص حرف بزنی باید برای هدفات تلاش کنی به خاطر زندگی خودت و ادمایی که برات مهمن نباید جا بزنی چون اونایی که جا نزدنو میبینی که موفقن اگه فکر کنی میبینی که میشه یه جور دیگه به زندگی نگاه کرد ماها باید قدمون بلند بشه اما درباره برنامه کسانی که جایزه برده بودن من یه چیزو فهمیدم چرا من فلان جایزه رو برنده نشدم؟؟ چون ابوالفضل با شرایطش بیشتر به اون نیاز داشت و خدا چقدر خوب میدونه هر چیزیو کجا قرار بده .قرار ماه عسلیا اینه که نتیجه گیری نکنن ولی تو صیه من اینه که به جای نقد غیر منصفانه یا گریه بدون فکر بیشتر تامل کنیم


    1. : واقعا که
      تو کل سال چشمامونو بستیم و هر کاری دلمون میخواد میکنیم و حتی یکذره هم به دور و برمون نگاه نمیکنیم تازه از خد ا شاکی هم هستیم حالا که این برنامه داره خیلی از واقعیت ها رو نشونمون میده یه سری دارن نقد های بیجا میکنن
      ماه عسل بهتر شده حتی بهتر از پارسال و همین باعث میشه یه عده بیفتن به جونشو بخوان از بین ببرنش حتی معجزاتش هم فراموش کردن....

    ممکن است به این موارد نیز علاقه مند باشید:

    آمارگیر

    • :: آمار مطالب
    • کل مطالب : 949
    • کل نظرات : 10218
    • :: آمار کاربران
    • افراد آنلاين : 4
    • تعداد اعضا : 8330
    • :: آمار بازديد
    • بازديد امروز : 879
    • بازديد ديروز : 2,152
    • بازديد کننده امروز : 43
    • بازديد کننده ديروز : 70
    • گوگل امروز : 5
    • گوگل ديروز: 21
    • بازديد هفته : 5,840
    • بازديد ماه : 44,839
    • بازديد سال : 739,926
    • بازديد کلي : 16,451,803
    • :: اطلاعات شما
    • آي پي : 54.80.132.10
    • مرورگر :
    • سيستم عامل :